Geert Wilders’ “non-identiteitspolitiek” begint te haperen

Geert Wilders’ “non-identiteits politiek” begint te haperen

Door: Ruben Elsinga

“Identity politics” is een term uit de politicologie die in de jaren “70 opgang maakte. Het is een aanduiding van een politieke stroming waarbij de unieke identiteit van een minderheid een positieve lading wordt toebedacht. Geert Wilders lijkt precies een tegenovergestelde politiek voor te staan. Een politiek ook die begint te haperen.

De multi-culturele politiek van ‘links’ had belangrijke eigenschappen gemeen met de identiteitspolitiek die onder andere uit de Verenigde Staten na  de burgerrechtenbeweging kwam overwaaien. In Nederland werd het omgevormd tot het roemruchte multiculturalisme. Het multiculturalisme verschilde echter van de identiteitspolitiek in dat het als een ‘showproject’ werd aangepakt door een witte autochtoon Nederlandse linkse middenklasse, in plaats van werkelijk door de minderheden werd gedragen. De linkse kerk had letterlijk te weinig kleur om een geloofwaardige identiteitspolitiek te voeren.

Als homo, ex-marxist en enfant terrible van de Nederlandse politiek, had Pim Fortuyn waarschijnlijk meer van de kenmerken die de Amerikaanse identity politics kenmerken, dan de PvdA die hiermee schermde. Hij was zelf in elk opzicht een representant van de minderheid en hij brak binnen in het bastion van de Nederlandse politieke mono-cultuur door middel van een politieke trots die van binnenuit kwam.

Na zijn dood werd het elan dat Fortuyn had echter al snel misbruikt door representanten die ageerden tegen dezelfde linkse elite en hetzelfde multiculturalisme , maar de van binnenuit gevoelde trots mistten die Fortuyn als vleesgeworden minderheidsheld karakteriseerden. De ‘identity politics’ van Fortuyn verwerd al snel tot de non-identity politics van Wilders.

Als men kijkt waar Wilders nu eigenlijk voor staat, dan komt een vaag beeld naar voren dat door holle negatieve frasen bij elkaar gehouden wordt. Wilders kenmerkt zich natuurlijk allereerst door waar hij allemaal tegen is. Als men kijkt waar hij voor is, dan is hij voor Henk en Ingrid. Hij is voor Nederland en voor Nederlanders. Maar wat is dat Nederland waar Wilders voor staat? Wie is Ingrid? Wie is Henk? Duidelijk wordt het niet. Als je er al een beeld bij krijgt dan is het van een stel dat in een Vinex wijk woont. Zo’n vinex wijk als Naima El Bezaz schetst in haar boek “Vinex vrouwen“, een polderwijk in Nederland die diep in een moeras van grijze ellende wegzakt.

Bij gebrek aan een overtuigend beeld van Henk en Ingrid, zou eventueel de persoon van Wilders zelf nog uitkomst kunnen bieden. Als enig partijlid van de PVV symboliseert hij als persoon toch de kern van zijn partij. De vraag wie Wilders is blijft echter nog slechter beantwoord. Wilders spreekt nooit over zijn privéleven. Hij heeft een deels Indische afkomst die hij angstvallig stil houd. Zelfs de ware kleur van zijn haar houd hij al sinds mensenheugenis geheim.

Vandaar de stelling dat de politiek van Wilders zich vooral kenmerkt door identiteitsleegte. Het is een “non-identiteitspolitiek”.  Er is geen visie op wat de Nederlander is, noch wat hij en zij zou moeten zijn of worden. Daarbij is het ook volstrekt onduidelijk wie Wilders is. Dit begint nu langzaam op te spelen. Sinds Wilders de koningin aanviel op twitter, de koningin zijnde hét symbool van Nederland for better and for worse, werden zeker onder 3 PVV parlementsleden de zetelpoten weggezaagd.

Daarnaast kan Wilders het beeld niet langer onderdrukken dat als de PVV iets is, het vooral een verzameling van mensen is die eigenlijk beduidend weinig zijn. De vertoning van Cor Bosman, het lokale Limburgse PVV Statenlid dat behalve platte scheldwoorden in achterkamertjes-emails beduidend weinig te melden had toen Jeroen Pauw hem naar het politieke plan van zijn nieuwe eenmansfractie vroeg, is het zoveelste voorbeeld van een schertsvertoning van  een PVV-lid.

Na de vloek die de lege identiteitspolitiek van links op het hebben van identiteit had afgeroepen was identiteitsloosheid een geuzenterm geworden in Nederland. Het tij lijkt nu langzaam te keren. En met de teruggang in de peilingen van de PVV gloort er weer een regenboog aan de horizon die Pim Fortuyn trots zou maken.

Eigenlijk is dit niet zo heel gek. Je zou toch zeggen dat Henk en Ingrid als ze in de spiegel kijken en slechts een vaag spookbeeld zien, ook verschrikt hun hoofd afwenden op zoek naar iets beters in zichzelf. Ook de Vinex-bewoner heeft zo zijn trots. Niemand wil toch leven in een land dat niet bestaat, een land zonder mensen met eigenheid, een land zonder identiteit?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s